Titel: De Tattooverzamelaar 
Auteur: Alison Belsham
Uitgeverij: The House of Books
Publicatiedatum: 13 september 2018
336 pagina`s
Recensie: Danielle

Alison Belsham presenteerde in 2016 op het Pitch Perfect-evenement van het Bloody Scotland Crime Writing Festival haar eerste misdaadboek, De Tattooverzamelaar, en werd uitgeroepen tot winnaar. Dat niet alleen, uitgevers stonden in de rij om haar een boekencontract aan te bieden. Ze koos uiteindelijk voor Orion, de uitgever van Ragdoll.

Wanneer Marni Mullins, een tatoeëerder uit Brighton, een gevild lichaam ontdekt, heeft de onlangs gepromoveerde inspecteur Francis Sullivan haar hulp nodig. Er loopt een seriemoordenaar rond die de tatoeages van de lichamen van zijn slachtoffers afsnijdt terwijl zij nog leven. Marni kent de tattoowereld als geen ander, maar heeft zo haar eigen redenen om de politie te wantrouwen. Ze achterhaalt de identiteit van het volgende slachtoffer, maar zal ze het aan Sullivan vertellen of gaat zij zelf achter de tattooverzamelaar aan?

Zodra er door de media veel aandacht besteed wordt aan een debuut wordt toch altijd de nieuwsgierigheid gewekt. Of dit uiteindelijk een tevreden resultaat oplevert valt dan nog altijd te bezien.

De Tattooverzamelaar begint met een veelbelovende spanning zodra het lijk wordt gevonden door Marni, waarbij duidelijk is dat de dader niet echt terugdeinst voor lugubere martelingen. Vooralsnog lijkt het verhaal zijn vaart te hebben gevonden en word je gaandeweg steeds meer geïnteresseerd in de praktijken van de dader.

De huid sterft af op het moment dat ik die van het lichaam haal. Maar hij blijft nog een tijdje warm en soepel.

Inspecteur Sullivan krijgt door een promotie deze zaak toegewezen, maar omdat hij niet een gewaardeerd iemand is in zijn korps wekt hij ook niet de indruk dat hij zelf stevig in de schoenen staat. Dit zorgt ervoor dat de spanning omtrent de zoektocht naar de dader een beetje vertroebeld overkomt. Het zijn voornamelijk Marni en haar tattoovrienden die er alles aan willen doen om de dader zo snel mogelijk te vinden aangezien eenieder die ook een tattoo draagt van een bekende tatoeëerder het risico loopt slachtoffer te worden.

Het is tijd om mijn volgende slachtoffer te zoeken. Tijd om mijn messen te slijpen. Tijd om weer aan het werk te gaan. De lijst is nog lang.

Alison heeft geprobeerd om door allerlei verschillende verhaallijnen te combineren er een boeiend geheel van te maken. Hierdoor valt de spanning rondom de Tattooverzamelaar een beetje in het niet.
Al met al is het geen slecht debuut en is de schrijfstijl in ieder geval prettig te noemen.
Toch mist het een soort van eigen identiteit die het verhaal bijzonder had moeten maken.

Ik geef De Tattooverzamelaar 4 sterren.

Danielle

Leave a Reply

  • (not be published)