Titel: Voor de meisjes
Auteur: Heleen van der Kemp
Uitgeverij: Cargo
Publicatiedatum: 22 februari 2019
304 pagina’s
Recensie: Danielle

Heleen van der Kemp heeft al meerdere thrillers op haar naam staan en is naast auteur ook nog communicatieadviseur. In 2012 debuteerde zij met Blond 15 het eerste deel met Brit Franken in de hoofdrol. In 2011 kwam het tweede deel Afrekening. 2013 was voor deel 3 Onschendbaar en in 2015 Bijwerking. Voor de meisjes is een standalone maar Brit is nog niet helemaal uit beeld.

Het verleden vergeten is niet eenvoudig.
Een nieuw leven beginnen nog moeilijker.

Kim van Rijns leven stort in als blijkt dat haar grote liefde Karel van der Zee banden heeft met de Amsterdamse onderwereld. Het stel is niet veilig meer nu hij heeft besloten te getuigen tegen een van de kopstukken, en ze duiken onder via het getuigenbeschermingsprogramma.

Joyce Vermeer geniet met volle teugen van haar luxeleventje. Ze is getrouwd met de succesvolle advocaat Leonard Vermeer, woont in een penthouse en hoeft niet te werken. Dan ontdekt ze dat ze zwanger is, tegen de wens van haar man in. Ze denkt dat hij wel bij zal draaien, maar tot haar afschuw gebeurt het tegenovergestelde: hij eist dat ze een abortus ondergaat.
Dan wordt Leonard Vermeer voor de deur van zijn penthouse neergeschoten. Is hij door zijn gelijkenis met Karel van der Zee slachtoffer geworden van een vergismoord?

Het verhaal start met een switch tussen het verhaal van Kim en Karel die verwikkeld zijn in een criminele zaak en de familie Vermeer. De familie Vermeer bestaat uit een samengesteld gezin.

Hier is het vooral van belang dat je je aandacht er goed bij houdt om de personages allemaal een plaats te kunnen geven. Tevens worden er ook nog, door enkele flashbacks, situaties weergegeven van de inmiddels volwassen personages van de familie Vermeer.

Het dreigt een rommelig verhaal te worden ware het niet dat Heleen van der Kemp op het juiste moment alle personages op de goede plek legt. Vanaf dat moment volgt er een spannend maar ook ontroerend verhaal over een familie die door de jaren heen veel verdriet heeft verzwegen. Verdriet dat nooit geuit is en die nu door alle omstandigheden druppelsgewijs naar de oppervlakte stroomt.

Terwijl hij dit overdacht, sloeg de regen hard tegen de ramen van de dinerkamer. November op z’n allerslechtst, het was er een goede dag voor, dacht hij verbeten.

De wereld is hard, in al zijn lagen. Criminaliteit is niet uit te bannen en ondertussen raken we gewend aan alle afrekeningsmoorden in dit milieu en nemen we zo nu en dan een vergissingsmoord voor lief. Maar de gezinsdrama’s waarbij de voordeur, meestal als het te laat is, opeens van opengaat raken ze de ziel van een mens. Heleen weet net dat punt te bereiken in dit verhaal waardoor er nog een traantje weggepinkt gaat worden.

Leesplezier: 4
Originaliteit: 4
Plot: 4
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 4
Spanning: 4

Ik geef Voor de meisjes 4 sterren.

Danielle

Leave a Reply

  • (not be published)