Titel: Slachtoffer 2117
Auteur: Jussi Adler-Olsen
Uitgeverij: Prometheus
Verschijningsdatum: oktober 2019
Aantal bladzijden: 480
Recensie: Bianca

Over de auteur
Jussi Adler – Olsen (1950) is dé ongekroonde koning van de Scandinavische misdaadliteratuur. De boeken uit zijn serie Q worden over de hele wereld vertaald. Van de serie zijn in Nederland maar dan 1 miljoen exemplaren verkocht.

Achterflap
Al meer dan tien jaar is Assad een mysterieuze, drijvende kracht binnen afdeling Q, maar een kettingreactie aan heftige gebeurtenissen brengt hem op de rand van de totale ineenstorting. Alleen Rose kan hem helpen bij de ontcijfering van de duistere demonen die door de berichtgeving van de Spaanse journalist Joan Aiguader over de tragische dood van een vluchteling tot leven worden gewekt.

Met Assad in het centrum begint een zenuwslopend aftellen naar de
ultieme catastrofe in het hart van Europa, meedogenloos gedirigeerd door de Iraakse beul Ghaalib. Tegelijkertijd schudt afdeling Q op zijn grondvesten door de dood van een centrale collega en door een wanhopige poging om een compromisloze, moordzuchtige handeling van een in zichzelf gekeerde, gestoorde jongen te verijdelen.

In de strijd om mensenlevens te redden en een einde te maken aan Assads traumatische dilemma’s worden Carl Mørck en de rest van afdeling Q het oog van de orkaan in geslingerd, waar niemand wordt ontzien om drastische beslissingen te nemen en met alle ter beschikking staande middelen in actie te komen.

Mijn mening
Slachtoffer 2117 is inmiddels alweer het achtste deel waarin alles draait om het team van afdeling Q. Carl Mørk en zijn collega’s zijn inmiddels een hecht team die als een geoliede machine samenwerken. Assad is altijd een vreemde eend in de bijt geweest, maar zijn persoonlijkheid en duizend procent inzet heeft er altijd voor gezorgd dat hij geaccepteerd werd zoals hij was. Niemand wist precies wat er in hem schuil ging, hij deed vaag over zijn verleden en zelfs zijn naam werd qua echtheid in twijfel getrokken. Hij was een kei in zijn werk, tot ongeloof van vele collega’s leek het wel of hij een bepaalde gave bezat waarmee hij zaken op kon lossen.

In de loop der jaren dacht hij dat hij de duidelijke taal van Assads rimpels had leren kennen. Wanneer Assads ernst werd afgewisseld door pijn, lachrimpels die vlak voor een bevrijdende lach dieper werden, of de fronsen op zijn voorhoofd nadenkendheid of boosheid weerspiegelden. Maar het gezicht wat Assad hem nu toekeerde, herkende hij niet. De trillende wenkbrauwen drukten eerder mismoedigheid uit, de plooi bij zijn mond trilde en zijn ogen waren dof en doods. Hij knipperde niet eens.

In Slachtoffer 2117 leren we Assad pas echt kennen, helaas gebeurt dit niet uit vrije wil. Adler – Olsen heeft in Slachtoffer 2117 het onderwerp vluchtelingen waar wereldwijd veel aandacht aan is besteed weten te verwerken in een indrukwekkend spannend, en zeker niet te vergeten persoonlijk verhaal. Het verhaal is eng realistisch, een afspiegeling van hetgeen ons allen treft. Adler – Olsen heeft zowel grote als kleinschalige maatschappelijke en politieke problemen zoals vluchtelingenproblematiek, radicalisering, terrorisme en gezinsproblematiek weten samen te laten smelten tot een groot spannend geheel waar je van het begin tot het eind in meegezogen wordt.

Al die onverschilligheid en kilheid die hij heeft ervaren en zelf voor ieder afzonderlijk individu aan de dag legt, gebruikt hij als een wapen om een veel grotere onverschilligheid af te straffen, namelijk die waaraan de mensheid zich schuldig maakt.

Ik adviseer wel de delen op volgorde te lezen, anders mis je erg veel achtergrondinformatie van de hoofdpersonages die al jaren met elkaar samenwerken en lief en leed met elkaar delen, als je voorgaande delen niet hebt gelezen kun je de verhaallijn prima volgen maar zal het inleven in de hoofdpersonages niet zo intens zijn, ik zie dat zelf meestal als een gemis.

De schrijfstijl van Adler – Olsen weet vele lezers te boeien, het is geen eenvoudige leeskost maar vraagt wat meer aandacht. Hij weet actie, spanning en emotie zodanig te verdelen dat je bijna niet kunt stoppen met lezen. De hoofdstukken worden steeds vanuit verschillende belangrijke personages geschreven, dit geeft een brede kijk op de zaken die aan bod komen.

Originaliteit: 3
Schrijfstijl: 4
Leesplezier: 4
Spanning: 5
Psychologie: 4
Plot: 4

Slachtoffer 2117 krijgt van mij 4 sterren.

Bianca

Ik ben Alexander, bouwjaar 1973. Ik lees graag thrillers en fantasyboeken. Zelf schrijf ik korte verhalen, doe mee aan schrijfwedstrijden en werk aan mijn eigen boek. Ook ben ik bouwkundig tekenaar bij een aannemer en hou ik van Formule 1 en wielrennen.

Leave a Reply

  • (not be published)