Titel: Azerty
Auteur: Sandra J. Paul
Uitgeverij: Hamley Books
Publicatiedatum: 27 November 2019 (herwerkte uitgave van een eerdere publicatie)
Aantal bladzijdes: 384
Recensie: Lilian

Auteur
Sandra J. Paul is een veelzijdig auteur die vooral bekend staat om haar Young Adult-boeken en thrillers. Zij debuteerde in 2015 met de Eilanden-reeks, gevolgd door de thrillers Azerty en Moordspel. Haar boeken werden meteen in Vlaanderen en Nederland uitgebracht en massaal gelezen.
Sandra staat bekend om haar unieke stijl. Zij schrijft steevast intrigerende, vaak psychologisch getinte verhalen met een paranormale toets. Zij was in 2015 laureate van de allereerste Aspe Award, een thrillende kortverhalenwedstrijd. Zij was in 2017 laureate van de gerenommeerde Bath-Award en werd in 2018 genomineerd voor de Cultuurprijs van Sint-Amands. Sandra’s Engelstalige boeken werden uitgebracht onder de auteursnaam Joanne Carlton.    

Achterflap/samenvatting
Twee mannen. Eén vrouw. Een giftige erfenis.  

De achtjarige Marijn wordt ontvoerd onder het wakend oog van zijn oudere broer Kris. Na weken van gevangenschap kan de jongen ontsnappen aan de psychiatrische patiënte die hem gegijzeld hield. De traumatische gebeurtenis zorgt voor een onherstelbare breuk tussen de broers.  

Meer dan twintig jaar later leidt boekhouder Marijn een teruggetrokken bestaan. Auteur Kris schreef een bestseller, maar lijdt sindsdien aan writer’s block. Wanneer de twee een kasteeltje erven van hun oudoom, zien ze dit als een unieke kans om hun verzuurde relatie te herstellen.  

Samen met Marijns vriendin Louise nemen de broers hun intrede in het kasteel, waar de driehoeksverhouding onmiddellijk voor de nodige spanningen zorgt. Tot de situatie escaleert naar de dood.  

Mijn mening 

De broertjes Marijn en Kris gaan samen spelen in een park. Als Kris zijn achtjarige broertje alleen laat om met zijn eigen vrienden op te trekken, wordt Marijn ontvoerd. De ontvoerder is een psychiatrische patiënte die Marijn aanziet als haar overleden zoon. Ze neemt Marijn mee naar een afgelegen huis en houdt hem daar wekenlang gevangen. Deze traumatische gebeurtenis laat zo zijn sporen achter, het tekent Marijn voor het leven.  

Ruim twintig jaar later erven de broers een kasteeltje en een grote som geld van een oom, waarvan ze het bestaan tot op dat moment niet van wisten. De band tussen de broers is na de ontvoering alleen maar verslechterd. De komst van Louise, de vriendin van Marijn, maakte het alleen maar erger. De spanning tussen de drie is duidelijk voelbaar. Door samen hun intrek te nemen in het kasteel, hopen ze het verleden achter zich te kunnen laten en de gevoelens die daarbij horen bespreekbaar te maken en uit te praten. Of dat gaat lukken?  

De oom bleek een gepassioneerde schrijver te zijn en in zijn oude werkkamer van zijn oom, vindt Kris een oude typemachine die zijn aandacht trekt. Na dagenlang door het huis gezworven te hebben, heeft hij genoeg inspiratie opgedaan voor zijn volgende boek en pakt hij zijn schrijfwerk weer op. Hij neemt zijn intrek in de oude werkkamer en begint te schrijven, hoe verder hij in het verhaal komt, hoe fanatieker hij wordt.  

Het boek is opgedeeld in verschillende hoofdstukken, maar eigenlijk is het verhaal te splitsen in twee verhaallijnen. Het eerste gedeelte gaat over de ontvoering die plaats vond in 1995 en de jeugdjaren van de broers, en is aan de langdradige kant. Het verhaal komt wat traag op gang. Het wordt pas spannend als je ruim over de helft van het boek bent, je moet dus even geduld hebben als het je alleen om de spanning gaat. Het is een thriller die op psychologisch vlak afspeelt en dat moet je liggen. Het tweede gedeelte speelt zich 24 jaar later af in 2019, waar je de broers volgt die nog steeds een haat-liefdeverhouding hebben en deze proberen glad te strijken met hun net verworven erfenis.   

Voor Kris, voor de hernieuwde kennismaking met zijn broer, voor een toekomst samen. Dat is alles wat hij nu nodig heeft.

Zelf ben ik dol op verhalen over huizen en dan met name oude huizen die een verhaal bij zich dragen. Mijn aandacht was dan ook direct getrokken op het moment dat de broers hun eerste gang door het kasteel maakte. Wat mij betreft een perfecte keuze om de traumatische ervaringen van Marijn en Kris te ontrafelen in een oud kasteeltje.  

Azerty is een thriller die op gang moet komen, maar eenmaal op stoom laat het je niet meer los. Je blijft lezen om te achterhalen hoe het nu precies zit. De verdachten wisselen elkaar af op het einde en er gaan nog wat geheime deurtjes open die je verrassen. 

Spanning: 3
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4   
Psychologie: 3 

Azerty krijgt van mij 3,5 ster 

Lilian

 

Leave a Reply

  • (not be published)