Titel: Slaves – Raven 3
Auteur: Miriam Borgermans
Uitgeverij: Clavis Young Adult
Publicatiedatum: 25 november 2019
Aantal bladzijden: 534
Recensie: Susanne Koster

Het verhaal

Het jaar 2558. Raven is een opstandige laatstejaarsleerlinge aan een Delicatus Slavenschool. Delicatusslaven leven niet lang. Hun einde is meestal gruwelijk. Raven is voorbestemd om te worden overgeleverd aan de willekeur van haar toekomstige meester. Als ze aan de machtige Genoot Ghassan Aboud wordt verkocht, lijkt ze aan haar lot te kunnen ontsnappen. Tot Ghassan wordt vermoord en Raven als schuldige wordt aangewezen. Raven belandt in een wespennest van intriges, waarin ze alles op alles moet zetten om te overleven.
Raven 1 is het indrukwekkende, filmisch geschreven eerste boek van de youngadultserie Slaves. De grimmige toekomstwereld die hier wordt opgeroepen, heeft wortels in de huidige samenleving.

Over de auteur

Tijdens haar studie bio-ingenieur had Miriam het denkbeeld dat ze later door woeste, romantische wouden zou gaan dwalen, en een soort Thoreau-achtig bestaan in een boomhut zou gaan leiden. Maar na haar studie belandde ze onverhoeds in de hallucinante wereld van grootbanken. Hierna besloot ze om voortaan alleen nog haar  eigen verbeelding te onderzoeken. Nu woont ze in Kalmthout met haar gezin. (borgermans.be)

Mijn mening

Wat heb ik naar dit vijfde deel uitgekeken en om maar meteen met de deur in huis te vallen: Miriam Borgermans heeft het weer gedaan! Ook dit deel is ongelooflijk goed.

We schrijven het jaar 2559 en het lijkt erop dat Raven terug is bij af. Terug bij Cym, terug bij de wrede Seamus die zijn moeder opdracht heeft gegeven om in Ravens hoofd een hypno-implant te plaatsen, zodat ze Seamus volledig zal gehoorzamen. Dat de verdoving niet al te best werkt is niet erg, Raven is immers maar een slaaf.
Seamus wil haar straffen omdat ze een relatie heeft gehad met Lewin, een Trasher slaaf. Seamus is woedend omdat hij niet meer haar eerste kan zijn. Maar Seamus is niet de enige die Raven wil hebben. Satu, de baas van Alfa wil haar ook. Macht en onmacht vechten om voorrang. Satu wint en laat haar via de Gyrodrone naar het gevreesde Colony 58 brengen. En Raven doet het enige dat ze kan. Ze ontsnapt op een spectaculaire manier.

Wat volgt is een minstens zo spectaculaire zoektocht waarin Raven opgejaagd wordt door een buitengewoon wrede Hunter. Keer op keer weet ze aan hem te ontsnappen. Was Raven 2 al een overlevingsstrijd, Raven 3 zet overleven op een hoger plan. Door alle ervaringen die Raven heeft opgedaan bij de Kooivechters en de Chasters is ze een bedreven overlevingsexpert die niemand vertrouwt en nergens bang voor lijkt te zijn. Zelfs aan het eind van het verhaal, kiest ze voor een oplossing die getuigt van enorme moed. Een oplossing die tegelijkertijd een daverende cliffhanger is.

Het karakter van Raven staat als een huis. Het is volkomen geloofwaardig met het verhaal mee geëvolueerd. Was Raven in de vorige delen soms nog iets naïef en liet ze zich door anderen vertellen wat ze moest doen, daarvan is nu geen sprake meer. Ze is uitgegroeid tot een sterke, jonge vrouw die weet wat ze kan, die vertrouwen heeft in haar eigen oplossingen, hoe onorthodox ook. Dat ze mensen die ze op haar vlucht ontmoet, niet te dichtbij laat komen is gezien haar verleden, heel goed te begrijpen. Wanneer er iets verschrikkelijks gebeurt, (dat prachtig en zonder vals sentiment beschreven wordt) kun je niet anders dan onmiddellijk diep met haar meevoelen.

Ik weet niet of het door de gasbommen komt die de Hunter in de pijpleiding ver in het zuiden heeft laten ontploffen of door de ogen van het kind, die harde, donkere krassen in mijn ziel kerven.

Uiteindelijk komt ze oog in oog te staan met de op haar jagende Hunter en ontdekt ze, volkomen verbijsterd, wie hij is.

Daarnaast staan er in Raven 3 weer schitterende spreuken en uitdrukkingen. Eén daarvan is:

Je hoeft geen speelbal te zijn van de golven. Je kunt leren zwemmen.

De wereld die Miriam Borgermans schetst komt zeker niet onwaarschijnlijk over. Sterker nog, de troosteloze, dorre ellende die de wereld kenmerkt in 2559, is ontstaan door o.a. de stijging van de zeespiegel en de opwarming van de aarde. Als wij nu, in 2020, niets doen aan die opwarming van de aarde dan komt het mij niet ondenkbaar voor wanneer de wereld die wij nu kennen gevaar loopt om in de (verre) toekomst in meer of mindere mate te verworden tot de wereld die Miriam Borgermans schetst.

Raven 3 is net als de vorige boeken buitengewoon realistisch en filmisch geschreven. Soms zelfs zo beeldend dat je, meteen in het begin al, vanzelf je ogen dichtknijpt. Het moge duidelijk zijn: De Slaves-boeken zijn niet bestemd voor tere zieltjes. Wel voor het witte doek. Of een prachtige Netflixserie!

Susanne Koster

Ik ben Alexander, bouwjaar 1973. Ik lees graag thrillers en fantasyboeken. Zelf schrijf ik korte verhalen, doe mee aan schrijfwedstrijden en werk aan mijn eigen boek. Ook ben ik bouwkundig tekenaar bij een aannemer en hou ik van Formule 1 en wielrennen.

Leave a Reply

  • (not be published)