Titel: Drie uur
Auteur: Rosamund Lupton
Uitgeverij: Boekerij
Vertaling: Mariëtte van Gelder
Publicatiedatum: 6 februari 2020
Aantal bladzijden: 368
Recensie: Lilian

Cover
Besneeuwde grond en bomen, gezien door een ruit waar een laagje ijs op lijkt te zitten en bloedsporen. Het is meteen duidelijk dat dit een spannend verhaal gaat worden, waarin je in drie uur erachter gaat komen of het gelukt is om degene van wie je houdt hebt kunnen redden.

Auteur
Rosamund Lupton was jarenlang scriptschrijver voor televisie en film. Haar debuutthriller Zusje verscheen in 2010 en werd in Engeland een grote hit. Ze won o.a. de Richard & Judy Award voor Beste Debuut van 2011, er zijn meer dan een half miljoen exemplaren van verkocht en inmiddels zijn de filmrechten ook verkocht.

Achterflap/samenvatting
Actueel en nagelbijtend spannend thema: een gewelddadige terroristische actie op een school.

Op een koude winterdag wordt een vooruitstrevende Engelse school opgeschrikt door een brute gijzeling. De dader heeft aangekondigd dat drie uur na het eerste schot een bloedbad zal volgen. Wie is hij? Is hij alleen? En waarom heeft hij het juist op deze school gemunt? Terwijl de angstaanjagende waarheid stukje bij beetje aan het licht komt, tikt de klok meedogenloos door…

Mijn mening
Dit boek zal je regelmatig koude rillingen bezorgen en dan niet alleen door de winterse taferelen, maar ook door de ijzingwekkende gebeurtenissen.

Een school wordt opgeschrikt door een schietpartij, de schoten zijn gericht op de directeur die daarbij gewond raakt. Een deel van de leerlingen weet te ontsnappen, maar op verschillende locaties van de school zitten nog leerlingen en leraren vast, gegijzeld. In een bijgebouw zit een lerares met een groep kleuters, in het hoofdgebouw hebben leerlingen zich verschanst in de bibliotheek en het theater. Het theater is de veiligste plek van de hele school, er zijn geen ramen en de ruimte kan afgesloten worden door middel van tussendeuren, zodat ze zich kunnen afsluiten van de schutter. Dat is ook meteen een groot nadeel en dilemma, want dan is de mogelijkheid verkeken om andere leerlingen binnen te laten die weten te ontsnappen.

Het boek begint op 9.16 uur en vanaf dat moment gaat het snel, je weet niet wat er precies aan de hand is, wie de dader is en wat zijn motieven zijn. De dader heeft laten weten drie uur na het eerste schot de school op te blazen. Hoe kunnen ze de dader laten stoppen?

De leerlingen en docenten in het hoofdgebouw hebben iemand tegenover zich die niet aan ons idee van mens-zijn.

Drie uur zou zomaar een actuele gebeurtenis kunnen zijn. Het is de schrik van iedere ouder; je kind gegijzeld en onder schot gehouden door een gek. Je moet er als ouder niet aan denken; zo ook de zwangere inspecteur Rose Polstein, zij kan zich de angst goed voorstellen en moet deze gedachte van zich afzetten om haar werk te kunnen uitvoeren.

Lupton weet de situatie goed te omschrijven, de spanning en angst is voelbaar voor de lezer. Ze laat je meeleven met de personages, hun moed, vindingrijkheid en mentale kracht weet ze mooi te verwoorden.

Beth vindt dat de mensen in de kantine lelijk worden, dat de angst hun kleren en huid afstroopt en iets blootlegt wat verborgen zou moeten blijven.

Door het verhaal vanuit verschillende perspectieven te belichten en te schakelen tussen heden en verleden, kom je veel te weten over een aantal personages waaronder een moeder, leerlingen, leraren en de inspecteur die de zaak toegewezen heeft gekregen. Dit haalt soms wel even de vaart uit het verhaal, maar toch werkt het goed. Het maakt het niet alleen een spannend verhaal maar geeft het ook diepgang mee.

Een race tegen de klok met ijzingwekkende gebeurtenissen, die je niet in de koude kleren gaan zitten. Probeer maar eens niet te rillen tijdens het lezen van dit boek…

Spanning: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

Drie uur krijgt van mij 4 sterren.

Lilian

Leave a Reply

  • (not be published)