Titel: Schaduwjaar
Auteur: Bo Peters
Genre: Roman
Uitgeverij: Indigo
Publicatiedatum: December 2019
Aantal bladzijdes: 650
Recensie: Lilian

Cover
Een statig huis in het zwart/wit afgebeeld met een onweerswolk en bliksemschicht ernaast. Dat geeft al gelijk als onheilspellend en mysterieus gevoel. De titel knalt eruit met zijn felgele neonachtige letters. Het is een intrigerende cover, die uitnodigt om het boek op te pakken in de winkel.

Auteur
Bo Peters (1976) is tekstschrijver van beroep. In 2012 startte zij met haar debuutroman Schaduwjaar, welke verschijnt op 1 december 2019. Momenteel werkt zij aan een verhalenbundel. Bo woont samen te Geldrop en is moeder van twee tienerdochters.

Achterflap
Schaduwjaar is een donkere roman waarin een uitgever probeert de geschiedenis van twee bevriende schrijvers te reconstrueren aan de hand van hun manuscripten. Al doende ontrafelt hij de waarheid achter de driehoeksverhouding waarin hij betrokken is geraakt.

Mijn mening
Via een artikel in FRITS Magazine, een leesmagazine voor Brainportregio Eindhoven, kwam ik in contact met Bo Peters, de auteur van Schaduwjaar en nog geen dag later had ik al een exemplaar in handen.

Na het lezen van het artikel en het eerste hoofdstuk (te lezen op: www.schaduwjaar.nl) was ik zo enthousiast dat ik direct in het boek ben begonnen. Dit enthousiasme is tijdens het lezen zeker niet getemperd, ik werd als maar enthousiaster. Hoe is het mogelijk dat iemand een debuut schrijft en dan met een dikke pil aan komt zetten, met maar drie personages en van het begin tot het einde je aandacht vast kan houden? Serieus, mijn complimenten, want het is echt een pareltje en prachtig geschreven!

Bo Peters neemt je mee in het leven van Nate, Lois en Colin. Het verhaal begint als Nate het manuscript ontvangt, waar hij al een jaar op zit te wachten. Hij neemt het manuscript mee naar de perfecte plek om het te lezen, namelijk het huis aan Copperstreet in Sevenoaks.

Voor de boogvormige voordeur bleef ik staan. Ik zoog de winterfrisse lucht diep in mijn longen, alsof ik adem hapte voor een duik. Ondanks de manier waarop ik was weggegaan voelde binnenkomen in dit huis aan als terugkeren naar een fijne dagdroom. Hierbinnen was de realiteit zachter. En dat was precies waarin het gevaar school.

Zodra Nate begint te lezen, komt het verhaal van Lois en Colin tot leven en nemen ze je mee in een spannende en psychologische achtbaan die je misselijk maakt, maar waar je niet uit wilt stappen. De drang om de waarheid te achterhalen is groter dan de ongemakkelijkheid.

Door het lezen van het manuscript probeert Nate inzicht te krijgen in wat zich heeft afgespeeld in het leven van zijn vrienden, daar heeft hij zelf ook een aandeel in gehad.

Nate is namelijk degene die ervoor zorgde dat Lois in het leven van Colin kwam. Zowel Lois als Colin hebben het nodige meegemaakt en hebben beiden moeite met het uiten en onder controle houden van hun gevoelens. De onderlinge spanning is daardoor dan ook voelbaar, zowel de aantrekkingskracht als bij het afstoten.

Het was alsof iemand het licht aan deed en ik Lois voor het eerst in haar volledigheid zag. En wat ik zag was helaas nog mooier dan daarvoor. Haar beschadiging deed geen afbreuk, maar versterkte haar schoonheid op een vreemde, aantrekkelijke manier die mezelf verbaasde.

Ze wankelt zo makkelijk, terwijl ze onverzettelijk als een rots kan zijn. Leven met haar zal niet eenvoudig zijn, maar ook nimmer saai. Stralend van buiten, duister van binnen; nog altijd een onweerstaanbare combinatie voor me.

De schrijfwijze van Bo Peters had ik niet beter kunnen beschreven dan hoe ze het zelf in haar boek verwoord over de schrijfstijl van Lois.

Zo lang ik bleef lezen verkeerde ik in hun gezelschap en Loïs’ verteltrant was zo levendig dat ik steeds het gevoel had als een zwijgende derde bij hen in het moment te zijn.

Het verhaal leest heerlijk weg, zelfs de wat zwaardere thema’s die aan bod komen weet Bo op een natuurlijke manier te verwerken in het verhaal, zonder het meteen heel zwaar aan te laten voelen. Ongemerkt ga je er als je als lezer over nadenken en houdt het je onbewust bezig. Dit is zo’n boek waarna je niet direct in een ander boek kunt beginnen, het moet echt even landen.

Zelf ben ik niet van de dikke pillen, maar met dit boek had ik niet eens in de gaten, het was dan ook sneller uit dan verwacht. Tijdens het lezen had ik het gevoel dat ik bij elk moment van de personages aanwezig was en dat ik vanaf de zijlijn mee kon kijken naar hun leven. Er zijn niet veel auteurs die dat voor elkaar krijgen, maar Bo is hier zeker in geslaagd!

Het moge duidelijk zijn: ik ben superenthousiast over het debuut van Bo Peters. Het boek verdient alle aandacht die het kan krijgen, want dit boek moet gelezen worden!

Bo, ga alsjeblieft door met schrijven, want ik kan niet wachten op meer van jouw hand.

Spanning: 5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 5
Psychologie: 5

Schaduwjaar van Bo Peters bracht mij veel meer dan ik verwachtte en krijgt dan ook de welverdiende 5 sterren!

Lilian

Leave a Reply

  • (not be published)