
Titel: De drogreden
Auteur: Jo Claes
Serie: Thomas Berg #19
Genre: Thriller / Misdaadroman
Uitgeverij: Houtekiet
Publicatiedatum: maart 2025
Aantal bladzijdes: 400
Recensie: Lilian
Over de auteur:
Jo Claes is een gerenommeerde auteur die bestsellers heeft gepubliceerd over mythologie, hagiografie en iconografie. Zijn schrijversloopbaan begon met “De Stenen Toren”, bekroond met de Debuutprijs. In 2008 verscheen “De zaak Torfs”, zijn eerste misdaadroman over de Leuvense inspecteur Thomas Berg. Daarna volgden nog twaalf delen. Met “De mythe van Methusalem” won Jo Claes de Hercule Poirot Publieksprijs 2014 en De Gouden Strop 2015. Met “Het gewicht van de haat” sleepte hij de Hercule Poirot Publieksprijs 2017 in de wacht.
Achterflap:
Op een dag dient Hannes Wageneer, een 64-jarige man, zich aan bij de politie van Leuven. Hij vertelt hoofdinspecteur Thomas Berg dat zijn ex-partner, de beroemde toneelacteur Elias Wullaert, door zijn nieuwe, veel jongere vriend Lenard Degraaf van de trap is geduwd in het antieke theater van Epidauros. Het motief voor de moord ligt voor de hand: Wullaert was steenrijk.
De Griekse politie is van oordeel dat het om een ongeluk gaat, maar Wageneer heeft een aan Wullaert gerichte ansichtkaart gevonden met daarop één woord dat in drie delen is gesplitst: LA-FA-ARD! Volgens Wageneer wijst de beschuldiging erop dat zijn ex-vriend wel degelijk is vermoord.
Berg hecht geen geloof aan het verhaal, maar als blijkt dat Degraaf in Wullaerts testament staat moet hij de zaak wel onderzoeken. Aanwijzingen van kwaad opzet zijn evenwel niet te vinden. Tot er in Leuven een tweede slachtoffer valt en Berg de ware betekenis van het woord LA-FA-ARD achterhaalt. Wat volgt, is een bizar en zenuwslopend onderzoek dat tot verbijsterende resultaten leidt.
Mijn mening:
In Griekenland komt de 62-jarige toneelacteur Ellie Wullaert te val in het antieke theater van Epidauros en komt daarbij om het leven. De Griekse politie doet het af als een ongeluk, maar daar neemt zijn ex-partner, Hannes Wageneer, geen genoegen mee en stapt naar de Leuvense politie. Hij verzoekt hoofdinspecteur Thomas Berg een onderzoek op te starten. Zijn reden; in drie maanden tijd zijn er al drie familieleden overleden en dat in een familie waar een grote erfenis te verdelen is, is dat té toevallig.
In eerste instantie ziet Thomas Berg er geen heil in, maar als er een ansichtkaart met de tekst LA-FA-ARD in het appartement van Ellie Wullaert wordt gevonden, wekt dat zijn aandacht, mede door de opmerkelijke schrijfwijze en als er dan nog een slachtoffer valt, kan hij niet langer om de zaak heen.
Het blijft fascinerend hoe Jo Claes het steeds voor elkaar krijgt om een spannend verhaal, gecombineerd met geschiedenis, cultuur, intriges, familiegeheimen en verraad zo op papier te zetten dat je als lezer het boek niet neer wil leggen. Gedurende het verhaal krijg je steeds meer inzicht in de motieven van de dader. De manier hoe Claes dit opbouwt zorgt ervoor dat je als lezer actief meegaat in het doorgronden van de beweegredenen, waardoor je als lezer moeiteloos het verhaal in wordt gezogen. Het is dit keer wel opletten geblazen, want alle personages die voorbijkomen, lijken wel een dubbele bodem te hebben. Thomas Berg krijgt deze zaak te maken met een heleboel leugens en intriges. Hoe dieper hij in de zaak duikt, hoe meer geheimen en stilgezwegen waarheden, er boven komen drijven.
Wat jammer is, is dat er dit keer minder aandacht was voor de vaste collega’s van Thomas Berg. Zij kwamen dit keer niet echt aan bod, het verhaal richt zich voornamelijk op Berg en zijn gedachtegang rond het onderzoek, waardoor de persoonlijke ontwikkelingen en gevoelens van zijn collega’s wat onderbelicht blijven.
De delen uit de Thomas Berg serie zijn los van elkaar te lezen, maar als de kennismaking met Thomas Berg in goede aarde is gevallen, dan wil je vast meer van hem lezen en dat kan ik ten zeerste aanraden.
Met De drogreden levert Jo Claes wederom een pareltje af. Wie een intelligente misdaadroman kan waarderen, zit met een boek uit de Thomas Berg-serie altijd goed.
Spanning: 4,5
Plot: 4,5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 4,5
Psychologie: 4,5
De drogreden krijgt van mij 4,5 ster.
Lilian
Recensie-exemplaar ontvangen van uitgeverij Houtekiet, waarvoor onze hartelijke dank.




