
Titel: Hellemoer
Auteur: Carolien van ‘t Hof
Genre: Historische roman
Uitgeverij: Prometheus
Publicatiedatum: maart 2025
Aantal bladzijdes: 256
Recensie: Lilian
Cover:
Het is een intrigerende cover, je blijft ernaar kijken. Het is een jonge vrouw in een grijze, groezelige jurk. Je ziet de vrouw van de zijkant en de jurk en haar haren waaien naar voren, waardoor je het gezicht van de vrouw niet kunt zien. Aan de schoenen zie je dat een afbeelding is van een vrouw uit een vorige eeuw. De roze letters van de titel Hellemoer, maken de cover wat zachter, maar of het verhaal zacht is… ik ben bang van niet…
Over de auteur:
Carolien van ’t Hof (1969) is musicus en vertaler. Na een carrière als fluitist in de Nederlandse omroeporkesten vertaalde en redigeerde ze voor diverse bureaus en uitgeverijen. In 2022 verscheen haar debuutroman Rollekind, een historische roman gesitueerd in het negentiende-eeuwse Antwerpen.
Achterflap:
De Spaanse Nederlanden, 1613. Tryn van Vierssen is een poortersvrouw uit Roermond met een negenjarige dochter en een onbevredigend huwelijk. Begin oktober is ze getuige van een verontrustend kinderspelletje op de markt. Het blijkt de vonk in het kruitvat: alsmaar meer vrouwen worden van hekserij beschuldigd en op de brandstapel gezet. Samen met haar stadsgenoten laat Tryn zich meeslepen door collectieve angst voor de duivel. Tot ook haar naam wordt genoemd. Bisschop Jacobus à Castro van Roermond probeert het tij te keren, maar botst daarbij op het plichtsgevoel van de aanklager, scholtis Braetz. Terwijl de bisschop de grenzen van zijn ambt opzoekt, verruilt de scholtis zijn menselijkheid voor wetteksten. Kan de waarheid worden vervangen door overtuiging?
Hellemoer is een historische roman over de grootste heksenjacht van de Lage Landen, een waargebeurd verhaal gebaseerd op brieven en documenten uit het gemeentearchief van Roermond. De roman geeft zowel slachtoffer als dader een levendig gezicht en werpt tegelijkertijd de vraag op of vervolgingswaan wel echt tot het verleden behoort.
Mijn mening:
Als je denkt aan heksen, dan komt het beeld van een oude, kromme vrouw, die in de weer is met kruiden en brouwsels direct bij mij naar boven. Dat is het beeld wat mij is voorgeschoteld in de vele sprookjes en verhalen. Maar dat het er in de zeventiende eeuw er anders aan tot ging weet Carolien van ’t Hof op zeer gedetailleerde en goed leesbaar geschiedkundige manier op papier te zetten.
Tryn van Vierssen is een poortersvrouw, ze is gehuwd, maar is allesbehalve gelukkig in haar huwelijk. Ze probeert haar eigen weg te gaan, om wat van het leven te maken en voldoening te ervaren, maar dat is zeker niet gemakkelijk.
Als ze op een dag een verontrustend kinderspelletje aanschouwt op de markt, beseft ze nog niet dat dat het begin is van één van de grootste heksenvervolging in de Lage Landen. Het verhaal speelt zich af in Roermond en aangelegen dorpen en is gebaseerd op ware feiten, op brieven en documenten uit het archief van Roermond. Aangezien de vader van Tryn een rechtsgeleerde is, heeft hij veel op schrift vastgelegd, wat nu nog in te zien is in het gemeentelijke archief van Roermond. Hij doet er alles aan om zijn dochter te laten ontsnappen aan de beschuldigingen en te redden van de brandstapel. Deze beschuldigingen zijn ingegeven door angst voor de duivel en groepsdruk.
Waar de satan verschijnt, daar wijkt de rede.
De kunde en kennis die vele vrouwen opgedaan hebben met betrekking tot kruiden en middeltjes tegen allerlei kwaden werden gezien als magie. Dit had voor het christendom zijn intrede deed, geen negatieve lading, maar in het christendom werd het gekoppeld aan het eren van de duivel. Wat tot gevolg had dat alle mensen, merendeel vrouwen, verbannen moesten worden. De handelswijze die daarvoor ingezet werd is allesbehalve rechtvaardig, onvoorstelbaar dat zoiets kon gebeuren. Helaas is dit vaker, ook nu nog, aan de hand dan we denken. De mens en zeker in een hechte groep, is een bijzonder wezen.
Het was even wennen aan de schrijfstijl en de periode waarin het zich afspeelt, maar het heeft mij zeer zeker geraakt. Ook de menselijke interactie op het gebeuren, de vriendschappen, familiebanden die onderhevig zijn aan alle onrust en beschuldigingen, zijn goed verwoord, als lezer leef je mee en is de onmacht voelbaar. Carolien van ’t Hof heeft mijn aandacht weten te trekken en ze heeft het vastgehouden.
Hoe het verlies hen uit elkaar had gedreven als houten staken op een stromende rivier. Soms botsend, soms kruisend, dan weer wijd uiteenlopend.
Het is een historisch roman waaraan een gedegen onderzoek aan vooraf is gegaan, een roman die je bij blijft.
Hellemoer krijgt van mij 4 sterren.
Lilian
Recensie-exemplaar ontvangen van uitgeverij Prometheus, waarvoor onze hartelijke dank.


