Interview: Shanna de Jong

Leuk dat we jou een paar vragen mogen stellen, Shanna! Alvast bedankt voor het beantwoorden. Om maar gelijk met de eerste vraag in huis te vallen:

Wie is Shanna? Vertel ons wat over jezelf, wat vind je leuk en wat vind je niet leuk? Wat zijn je hobby’s? Wat mogen we eigenlijk niet van je weten?
Uiteraard! Mijn naam is Shanna de Jong en ik schrijf nogal graag. Ik heb een paar jaar Nederlands gegeven op een middelbare school maar inmiddels werk ik alweer tien jaar als freelance schrijver en ghostwriter. Onder mijn eigen naam schreef ik eerder het Handboek vroeggeboorte. In het dagelijks leven ben ik getrouwd met een hyperactieve gymleraar en ben ik moeder van twee zoons die bij voorkeur in zeven sloten tegelijk lopen. Verder wandel ik graag, vouw ik mezelf weleens dubbel tijdens een yogalesje en ben ik gek op koken. Mensen mogen eigenlijk niet van me weten dat ik stiekem maar wat aanrommel in het leven.

Hoe zou je beste vriendin jou omschrijven in 5 woorden?
Ik denk dat goede vrienden me zouden omschrijven als zorgzaam, grappig, eerlijk, eigenwijs en ook een tikkeltje chaotisch.
Zo, nu weten we tenminste alvast wat over je! Op 15 april 2025 verscheen jouw debuutthriller Niets gezien bij Uitgeverij A.W. Bruna, welke zich in het Zeeuwse Wilhelminadorp afspeelt. De boekpresentatie was in boekhandel De Koperen Tuin in Goes.

Waarom heb je ervoor gekozen om het verhaal in Wilhelminadorp te laten afspelen? Het is een betrekkelijk klein dorpje wat niet veel mensen buiten Zeeland zullen kennen.
Mijn moederskant van de familie komt uit Zeeland. Toen ik jong was woonden mijn opa en oma en een oom en tante in Wilhelminadorp. Ik bracht nagenoeg al mijn schoolvakanties in Wilhelminadorp door en bewaar er warme herinneringen aan. Er wordt altijd gezegd dat je als schrijver het beste kunt schrijven over plekken die je goed kent: dat advies heb ik dus ter harte genomen. Daarnaast vind ik het als schrijver interessant om op zoek te gaan naar locaties die tot de verbeelding spreken maar niet al veelvuldig in verhalen worden opgevoerd.

Hoe is de boekpresentatie tot stand gekomen? Heb je zelf gekozen voor deze locatie?
Het idee om de boekpresentatie in De Koperen Tuin in Goes te houden kwam van Anthonie Fierloos, de eigenaar. Aangezien Niets gezien zich afspeelt in Wilhelminadorp, het Goese Sas en Goes leek het hem heel leuk om mijn boekpresentatie bij hem in de winkel te houden. Zowel ikzelf als de PR-afdeling van A.W. Bruna vonden dit meteen een goed idee. Wat mij betreft voelt de cirkel ook wel echt rond omdat ik vroeger altijd mijn schoolagenda’s in de winkels van Anthonie kocht.

Hoe is het verhaal tot stand gekomen? Waar heb je je inspiratie vandaan gehaald voor het boek en voor de personages?
Ik heb dit verhaal in 2020 midden in coronatijd verzonnen. Ik zat op een warme lenteavond in de tuin en hoorde door het openstaande slaapkamerraam heen mijn zoons stiekem kletsen in bed. Ik bedacht hoe warm, veilig en gelukkig ze waren. Vervolgens nam mijn geest een andere afslag. Ik vroeg me die avond opeens af hoe gruwelijk het moest zijn als een jong kind helemaal alleen in slechte weersomstandigheden ergens zou worden achterlaten. Op dat moment werd de fictieve vondeling van het Goese Sas geboren. Nadat ik het plot had bedacht, is de rest van het verhaal min of meer onder mijn handen ontstaan.

Lijkt Caro Woesthoff op jou? Of misschien op iemand uit jouw omgeving? Waar heeft ze haar karaktertrekken vandaan?
Ik heb de afgelopen maanden regelmatig de vraag gekregen of Caro Woesthoff een alter ego is. Dat is niet het geval. Caro is een stuk jonger dan ik en maakt andere keuzes dan die ikzelf in bepaalde situaties zou hebben gemaakt. Wel heb ik haar bewust mijn voorliefde voor een goed verhaal meegegeven. Ook is ze net als ik iemand die de wereld van een afstandje observeert.

Hoe begin je aan een boek, ga je zitten en beginnen, of duurt het wel even voordat je een goed idee hebt dat je wil omzetten naar een boek? Plan je het verhaal van tevoren, of zie je wel waar het verhaal je brengt?
Dat verschilt per project. Ik heb eigenlijk nooit gebrek aan ideeën. Ik heb vooral te weinig tijd om ze allemaal om te zetten in een boek. Inmiddels heb ik mezelf aangeleerd om vooraf na te denken over de wendingen en het plot maar verder ontwikkelt een verhaal zich bij mij echt gaandeweg.

Het verhaal is in de eerste persoon (ik-perspectief) geschreven, we beleven het vanuit Caro. Heb je hier bewust voor gekozen? Waarom?
Alles is bewust gekozen. Elk hoofdstuk, elke zin, elk woord. Ik ben zelf een liefhebber van het ik-perspectief en met dit plot voelt dit perspectief als de enige juiste keuze. Als ik een ander perspectief of een meervoudig perspectief zou hebben gekozen dan zou het verhaal aan kracht hebben ingeboet.

Het boek is klaar, het ligt in de winkels, hoe voel je je nu? Blij? Opgelucht? Gespannen? Of misschien een beetje eenzaam omdat het verhaal afgerond is?
Dit verhaal was begin 2023 al af. Daarna hebben er nog vier redactierondes plaatsgevonden. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er op een gegeven moment vooral heel erg klaar mee was. Ik ben dus blij dat Niets gezien nu in winkels ligt. Het is exact het verhaal geworden dat ik zelf graag zou willen lezen dus ongeacht wat andere mensen ervan vinden, ben ik er trots op.

Ben je al bezig met een nieuw boek? Zal dit ook weer een thriller zijn? Kun je al vertellen waar het over gaat?
Ik werk momenteel aan de tweede versie van mijn tweede psychologische thriller. Dit boek zal in 2026 verschijnen. Op dit moment voelt het nog een beetje te vroeg om te vertellen waar dit verhaal over gaat. Ik meld me als de aanbiedingsbrochure online staat!

Zou je een boek samen met een andere auteur willen schrijven? Waarom wel/niet? En welke auteur zou dat dan eventueel zijn?
Ik heb daar nooit echt bewust over nagedacht. Ik weet ook niet of een andere auteur erg blij zou worden van de chaotische manier waarop ik een boek schrijf. Ik doe veel dingen namelijk nogal intuïtief.

Kun je ons kort vertellen waar Niets gezien over gaat en waarom mensen het moeten lezen?
In Niets gezien reist bestsellerauteur Caro Woesthoff voor haar nieuwe boek af naar het Zeeuwse Wilhelminadorp. De plek fascineert haar door een zaak uit het verleden: zesentwintig jaar eerder werd er een vondeling aangetroffen in de jachthaven van het Goese Sas. Al snel ontdekt Caro dat geruchten over het jongetje het dorp nog steeds in de greep houden. Toch lijkt de gesloten gemeenschap niet te zitten wachten op de buitenstaander die hun gezamenlijke verleden wil onthullen. Iemand is vastbesloten Caro voorgoed het zwijgen op te leggen. Hoe ver wil Caro gaan voor de waarheid?

Ik denk dat je Niets gezien zeker moet lezen als je zin hebt in een goed verhaal dat meer is dan enkel een thriller.

Lees je zelf veel en welk genre heeft je voorkeur? Welk boek is jouw all time favorite en wil je iedereen aanraden?
Ik ben dol op lezen en verslind ieder jaar tussen de honderd en honderdvijftig boeken. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar (literaire) romans en thrillers. Een vleugje sci fi en dystopian kan ik ook waarderen. En met dank aan mijn oudste zoon begin ik ook een steeds grotere voorliefde voor YA te ontwikkelen. Er zijn zoveel goede boeken dat ik het lastig vind om een all time favorite aan te raden. Mag een gedeelde eerste plaats ook? Met het mes op de keel ga ik dan toch voor De secret history van Donna Tartt, De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch en The handmaid’s tale van Margaret Atwood.

Zo, dan nu nog even een aantal korte vragen!

Koffie of thee?
Geen van beide. Geef mij maar een Cola Zero, Spa Rood of een goede whisky.
Zomer of winter?
Zomer, maar nog liever lente.
Wandelen of fietsen?
Wandelen. Ik probeer iedere dag minstens 10.000 stappen te lopen.
Lezen of schrijven?
Door te lezen ben ik uitgegroeid tot de schrijver die ik nu ben. Onmogelijke keuze dus.
Hond of kat?
Mijn kinderen proberen me ervan te overtuigen om een hond te nemen maar vooralsnog houd ik het bij katten.
Thriller of Roman?
Als ik echt moet kiezen, geef me dan maar een spannende roman van bijvoorbeeld Joël Dicker.
Fysiek boek of e-reader?
Een fysiek boek. Altijd.
Strand of bos?
Ook al woon ik alweer vijftien jaar tussen de bossen; dan kies ik nog steeds voor het strand.