Titel: Sterren en koper
Auteur: Giada Pavesi
Serie: Het verborgen Genootschap #1
Genre: Fantasy
Uitgeverij: Cargo
Vertaald door: Rianne Aarts
Publicatiedatum: juli 2025
Aantal bladzijdes: 496
Recensie: Lilian
Over de auteur:
Giada Pavesi is een van de vier auteurs van Het verborgen genootschap. Giada Pavesi komt uit Noord- Italië en woonde ook in Schotland. Ze studeerde Engels en Frans in Milaan en Edinburgh, en Sterren en koper is haar debuut.
Cover:
Wat een aantrekkingskracht heeft deze cover. Als dit boek op tafel ligt, dan kun je haast niet anders dan even een blik werpen op dit prachtige exemplaar. De koperkleurige cover met de de sterren, het doorkijkje en de bedrukte zijkant met het logo van het verborgen genootschap maakt het compleet.
Achterflap:
Ambra Valmori is archeologiestudente aan de Ca’Foscari Universiteit in Venetië. Op een dag leert ze over het bestaan van een geheim genootschap voor magiërs. Nadat ze is toegelaten tot hun prestigieuze Academia Seledia, krijgt ze de kans om haar eigen magische krachten te ontwikkelen en ze te leren beheersen door magische artefacten, en zeldzame, oude boeken te bestuderen.
Maar de sterren hebben andere plannen voor het lot van Ambra Valmori. Ze draagt een geheim met zich mee, en de professoren van de Academia Seledia zien haar als een grote bedreiging voor het voortbestaan van de school. Samen met haar rivaal aan de universiteit, Ismael Sagredo, gaat ze in het magische en fascinerende Venetië haar mysterieuze verleden. Ze zal van Ambra, die meer over zichzelf te weten ze zich komen dan ze zich ooit had kunnen voorstellen.
Mijn mening:
Even een uitstapje naar een onbekend genre voor mij, namelijk romantasy verweven met dark academia, eens zien of mij het kan bekoren.
De schijfstijl is in ieder geval prachtig en erg beeldend, je waant je echt in het oude Venetië. De magische aspecten moeten je ding zijn, maar het verhoogt de mysterieuze sfeer van deze prachtige stad nog meer. Waar ik soms wel wat moeite mee had, was de schrijfwijze, die was soms wat warrig. Af en toe moest ik delen opnieuw lezen om het te begrijpen, omdat er gebeurtenissen wat krom omschreven waren, dus dat was wel zonde. Dit maakte dat het lezen wat trager verliep, maar gelukkig was het wel een intrigerend verhaal.
De personages zijn interessant, je wilt ze beter leren kennen. Vooral de tegenspeler van Ambra, Ismeal is erg interessant. Dat komt met name door de mysterieuze kant van hem, alsof hij meer weet, maar nog niet kwijt wil, wat misschien ook wel zo is… Ambra komt nogal jong over voor haar leeftijd en wat ze al meegemaakt heeft. Gedurende het verhaal zie je haar wel groeien, maar Ismael is voor mij het meest intrigerend.
In hoeverre dit boek goed binnen de genre romantasy past weet ik niet, aangezien het voor mij de eerste keer is dat ik een boek lees in dit genre, maar het voelde niet echt als een romantisch boek aan. Qua fantasy komt het wel meer in die richting, daar zorgt de magie wel voor.
Het zal niet als een verrassing komen als ik zeg dat het verhaal mij niet helemaal gepakt heeft. Het boek speelt zich in een hele mooie stad af, die ook als zodanig wordt beschreven, maar het verhaal liet wat te wensen over. En toch, ben ik wel benieuwd naar het vervolg, ik sluit dus niet uit dat het mij weer onder ga dompelen in de wereld van Het geheime genootschap met zijn magiërs.
Sterren en koper krijgt van mij 3 sterren.
Lilian
