Huize Helmoedt – Suzanne Wouda

Titel: Huize Helmoedt
Auteur: Suzanne Wouda
Serie: Horrorzone #6
Genre: Jeugdhorror
Uitgeverij: Kluitman
Publicatiedatum: april 2026
Aantal bladzijdes: 168
Recensie: Amanda

Auteur
Suzanne Wouda (1974) heeft vooral veel historische boeken op haar naam staan, waarvoor ze een Zilveren Griffel en twee Vlag en Wimpels won. Tegenwoordig schrijft ze graag over duistere zaken en laat ze haar fantasie hierop los. Haar boek Futuria werd gekozen als Lestip voor de Jonge Jury 2026. Naast schrijven houdt Suzanne van lezen, water, herfstbossen en YouTube-filmpjes kijken. Ze woont in Eindhoven met haar vriend en werkt in het onderwijs.

Achterflap
Krakende deur? Check.

Iemand die je naam fluistert? Check.

Een schedel in de kelder? Eh… check.

Luz baalt. Terwijl haar beste vriendin de zomer in Turkije doorbrengt, zit zij met haar moeder in een vervallen landhuis: Huize Welmoedt. Geen stromend water. Geen elektriciteit. Niks te doen. Dan maar op onderzoek uit met Ruben uit het dorp en haar tamme rat Draakie. Al gauw stuiten ze op een oude begraafplaats en een duister huisje met daarin twee grafkisten. Vanaf dat moment lijkt deze plek Luz te roepen. Ook haar wensen worden ineens werkelijkheid. Maar hier moet ze wel een offer voor brengen. Eerst klein, dan steeds groter én bloederiger. Durft Luz nóg een wens te doen?

Mijn mening
Huize Helmoedt kruipt echt onder je huid. Vanaf de eerste bladzijde hangt er een dreigende sfeer rond het vervallen landhuis waar Luz haar zomer moet doorbrengen. Geen wifi, geen elektriciteit en geen vrienden in de buurt — het klinkt al als een nachtmerrie voor een tiener. Maar wat begint als verveling, verandert langzaam in een duister en gevaarlijk avontuur.

De spanning wordt heel goed opgebouwd. De krakende deuren, gefluisterde stemmen en mysterieuze begraafplaats zorgen ervoor dat je constant op je hoede bent. Vooral het idee dat wensen werkelijkheid worden, maar telkens een grotere prijs eisen, maakt het verhaal extra beklemmend. Het bekende principe van quid pro quo — voor wat, hoort wat — loopt als een rode draad door het boek en geeft de horror ook een psychologische laag. Luz moet steeds opnieuw nadenken over hoe ver ze wil gaan voor haar wensen.

De personages voelen geloofwaardig aan. Luz is geen perfecte heldin, maar juist daardoor leef je met haar mee. Haar nieuwsgierigheid, onzekerheid en koppigheid maken haar menselijk. Terwijl Ruben vanaf het begin al vraagtekens oproept door hoe hij eruitziet. Zelfs Draakie, de tamme rat, is een welkom personage, je gaat van hem houden en wil zeker niet dat er iets met hem gebeurt!

Het verhaal is niet alleen eng, onder al het gegriezel schuilt een verhaal over keuzes maken, grenzen verleggen en omgaan met schuldgevoelens. De krakende deuren en geesten zijn spannend, maar uiteindelijk draait het om de vraag: hoever ben je bereid te gaan om te krijgen wat je wil?

De schrijfstijl van Wouda leest vlot en filmisch. Je ziet de vochtige gangen, donkere graftombes en schaduwachtige figuren bijna voor je. Voor lezers die houden van horror met bovennatuurlijke elementen, is dit een geweldig boek.

Huize Helmoedt krijgt van mij 4 griezelige sterren.

Amanda

Recensie-exemplaar ontvangen van Uitgeverij Kluitman, waarvoor onze hartelijke dank!