Titel: Muren van steen en bloed
Auteur: Liza Anderson
Serie: Het Acheron Genootschap #1
Genre: Thriller/Fantasy
Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij bv
Vertaald door: Jonas de Vries
Publicatiedatum: januari 2026
Aantal bladzijdes: 384
Recensie: Manon
Auteur
Liza Anderson heeft rechten gestudeerd aan de universiteit van Yale. Ze heeft een achtergrond in de journalistiek. Wanneer ze zich niet onderdompelt in jurisprudentie of fictie, bewaakt ze haar planten tegenover haar katten, Lydon en Lady Bird.
Voor meer over Liza Anderson, bekijk haar Instagram: @lizaandersonbooks
Achterflap
Vic Wood ontdekt dat haar broertje Henry lid wil worden van het Acheron Genootschap, het heksengenootschap waar haar moeder ook bij zat en dat is opgericht om de doden op afstand te houden. Omdat ze bang is dat haar broertje net als haar moeder zal verdwijnen, besluit Vic met Henry mee te gaan naar Kasteel Avelon, het fort van het genootschap en de plek waar hij aan zijn opleiding moet beginnen.
Buitenstaanders zijn er niet welkom. Vic moet werken om te blijven en ontdekt ondertussen dat haar moeder banden had met het Broederschap van Mann, dat erop gebrand is het Acheron Genootschap te vernietigen. De twee organisaties staan op voet van oorlog en de moeder van Vic en Henry zou hiervan weleens de aanstichter kunnen zijn geweest.
En dan is er ook nog Alexandros, Xan voor intimi. Hoofdhoeder en verantwoordelijk voor de bescherming van Avalon. Dat hij Vic weg wil hebben is geen geheim, maar dat verandert niets aan de spanning tussen de twee. Hoewel ze elkaar niet kunnen luchten of zien is hun lot met elkaar verbonden.
Vic moet kiezen: weggaan en haar familie misschien verliezen, of machteloos blijven toekijken in een wereld waarin alles draait om macht. Ondertussen dreigt strijd tussen de heksen de wereld te vernietigen en staan de doden op het punt te herrijzen.
Mijn mening
Vic Wood, onze hoofdpersoon, is in dit verhaal een gewoon mens zonder speciale krachten, hoewel ze wel heel goed kan vechten. Haar broertje daarentegen heeft wel speciale krachten meegekregen, waardoor hij bij het Acheron genootschap wil horen, net zoals zijn moeder. Vic is bang dat daardoor haar broertje ook zal verdwijnen en zij wil hem hiervoor behoeden. Voor Vic is het een hele uitdaging om zich overeind te houden in deze nieuwe wereld waar Henry bij wil horen, zij zonder magie en de anderen met.
Het verhaal wordt verteld vanuit Vic, waardoor je als lezer samen met haar het Acheron genootschap ontdekt, wat ik als lezer heel fijn vindt. Soms gebeurt dat iets te langzaam, voor mij hadden sommige hoofdstukken sneller gekund. Niet alleen Henry leert nieuwe personages kennen, maar ook Vic. En dan vooral Alexandros, oftewel Xan, tussen hem en Vic ontstaat een relatie vol spanning en tegenstrijdigheden, wat het verhaal zeker leuk maakt.
Ze schreeuwde om door wie dan ook te worden gered. Maar het bos bleef zwijgen. Niemand zou komen dit keer. Niemand zou haar komen redden.
De schrijfstijl van Liza Anderson is vlot en leest makkelijk, ondanks dat het verhaal soms wat langzamer gaat, dus ja ik ben wel enthousiast. Een nieuwe fantasyserie is geboren en ik ben benieuwd naar deel II.
Spanning: 3,5
Plot: 3,5
Leesplezier: 3,5
Schrijfstijl: 3,5
Originaliteit: 4
Psychologie: 3,5
3,5 ster voor Muren van steen en bloed
Manon
Recensie-exemplaar ontvangen van Uitgeverij Boekerij, waarvoor onze hartelijke dank!
