Titel: Schuldspel
Auteur: Jo Furniss
Genre: thriller
Uitgeverij: Overamstel Uitgevers
Vertaald door: Overamstel Uitgevers
Publicatiedatum: juli 2026
Aantal bladzijdes: 368
Recensie: Lilian
Over de auteur:
Jo Furniss begon haar carrière als journalist voor de BBC, maar gaf de glamour op om schrijver en expat te worden. Ze komt oorspronkelijk uit het Verenigd Koninkrijk en woonde enkele jaren in Singapore, Zwitserland en Kameroen. Furniss brak in 2017 door met All the Little Children, dat een Amazon-bestseller werd. Sindsdien schreef ze meerdere succesvolle thrillers, waaronder File des doods. Schuldspel is haar nieuwste, bloedstollende boek.
Achterflap:
Hoe ver zou jij gaan om je kind terug te krijgen?
Maandagmiddag, drie uur. Emily Smith wordt naar de elitaire school van haar dochter geroepen met schokkend nieuws: Olivia is verdwenen. Het busje dat haar zwemteam na een wedstrijd naar huis zou brengen, is spoorloos. Door het ‘geen telefoons’-beleid van de school heeft de politie geen enkele aanwijzing. Terwijl de uren verstrijken en de wanhoop groeit, beginnen ouders elkaar te wantrouwen. In een wereld van prestige en perfecte schijn blijkt het grootste gevaar misschien niet van buiten, maar van binnen hun eigen kring te komen.
Mijn mening:
Hoe één gebeurtenis, één dag van hun leven, zoveel kan veranderen en alles op z’n kop kan zetten.
Het begint met een ongeluk waar een aantal schoolkinderen bij betrokken zijn. Hoe dit ongeluk heeft kunnen gebeuren, lees je vanuit het perspectief van Olivia. Haar tijdlijn begint al in de ochtend.
De andere tijdlijn is die van haar moeder Emily, de ik-persoon. Emily komt met de andere ouders, van wie hun zoon of dochter in het busje zaten, samen in de grote aula van een eliteschool. Al snel merk je dat meerdere personen hun eigen agenda dicht tegen de borst houden. Hoe langer het duurt voor echt duidelijk wordt wat er aan de hand is, hoe groter het wantrouwen wordt. Zijn de kinderen ontvoerd omdat de zoon van een minister in het busje zat of heeft de directeur van de school iemand tegen de haren gestreken? Wie ziet hierachter en wie kunnen we verantwoordelijk houden.
Ik ben niet wie deze ouders denken dat ik ben. En dat moet zo blijven.
Terwijl de ouders ieders op hun eigen manier proberen invloed uit te oefenen op de reddingsoperatie, zo zijn de jongeren in de bus op elkaar aangewezen en is duidelijk dat er onderling nogal wat misgenoegen en oud zeer aanwezig is.
Zo heeft iedere personage zijn/haar eigen rol te vervullen om uit deze benarde situatie te komen.
Na het lezen van de achterflap was ik best enthousiast, maar door het slechte vertaalwerk verdween dit al snel. Het verhaal is veel, veel personages, veel onderlinge strijd, veel politiek geneuzel, veel geheimen en veel onrust. Doordat er zoveel tegelijkertijd gebeurt, is het een onrustig verhaal om te lezen. In één verhaal beleef je de één dag van heel veel personages met allemaal hun eigen issues. Dat had best iets minder gemogen naar mijn mening.
De schrijfstijl komt door het slechte vertaalwerk niet goed uit de verf. Het is best een “oké” verhaal, maar het pakte mij niet. Het was echt te veel en te druk. Jammer, echt een gemiste kans.
Originaliteit: 3
Schrijfstijl: 2.5
Leesplezier: 2.5
Spanning: 2.5
Plot: 3
Psychologie: 3
Schuldspel krijgt van mij een krappe 3 sterren.
Lilian
