Titel: De sneeuwengel 
Auteur: Lulu Taylor
Uitgeverij: Boekerij
Publicatiedatum: November 2017
Aantal bladzijdes: 416

Cover
De cover van De sneeuwengel vind ik er prachtig uitzien: het winterse landschap, waar een jonge vrouw door het sneeuwdek richting een groot wit landhuis loopt, met een blauwe lucht boven haar. De donkere, kale takken aan de zijkant van de cover geven het geheel een wat duistere uitstraling geven. Erg passend bij het verhaal.

Auteur
Lulu Taylor groeide grotendeels op in het buitenland en keerde terug naar Engeland om haar school af te maken. Ze studeerde Engels aan de universiteit van Oxford en werkte bij een uitgeverij. Na enkele succesvolle romans is ze psychologische thrillers gaan schrijven.

Achterflap
Cressida Felbridge is een graag geziene verschijning in de Londense high society in de jaren zestig. Ze is verloofd met een rijke man en haar invloedrijke vader wil haar voor haar huwelijk een portret geven. Op het moment dat Cressie de schilder Ralph Few ontmoet weet ze dat haar leven volledig zal veranderen. Zij en Ralph worden halsoverkop verliefd, maar Ralph is nog steeds getrouwd. En zijn manipulatieve vrouw is niet van plan hem zomaar te laten gaan.
Decennia later staat Emily Conway op het punt alles te verliezen wat ze liefheeft. Will, haar man en vader van haar kinderen, is door een onbetrouwbare zakenpartner volkomen bankroet, ze zijn alles kwijt. In zijn wanhoop rijdt hij met Emily in de auto van een klif. Pas als Emily volledig is hersteld wordt ze op de hoogte gebracht van een mysterieuze erfenis: een haar onbekende vrouw heeft haar een huis op een groot landgoed nagelaten. Is dit huis Emily’s kans op een nieuwe start, of zijn de geheimen van het landgoed te groot om het hoofd te kunnen bieden?

Ik kan het hem niet vertellen. Ik kan het niemand vertellen. Ik ben al zoveel kwijtgeraakt. Niemand mag de waarheid kennen.

Mijn mening
Nadat ik het vorige boek van Lulu Taylor De winterkinderen had gelezen, was ik ook erg benieuwd naar De sneeuwengel. Als ik begin met lezen, weet ik direct weer waarom ik zo had genoten van haar vorige boek: Lulu Taylor weet namelijk de sfeer waarin het verhaal zich afspeelt perfect op de lezer over te brengen.
Zo speelt een van de verhaallijnen zich in 1962 af en doordat de schrijfster de omgeving zo weet te omschrijven, waan je jezelf ook even in die tijd. De andere verhaallijn speelt zich af in het heden en hier maken we kennis met Emily, een jonge moeder van twee kinderen en vrouw van Will. Zei probeert haar leven weer op de rit te krijgen na een zwaar auto-ongeluk. Het verhaal ontvouwt zich langzaam, naar mijn idee iets te langzaam. Sommige scenes worden te langdradig omschreven en dat vind ik jammer, omdat dit de vaart enigszins uit het verhaal haalt. Ook de spanning die je bij een thriller verwacht miste ik, waardoor ik dit boek niet echt in het thrillergenre thuis vind horen.
Toch heeft het boek wel wat mysterieus waardoor je nieuwsgierig blijft. Ik dacht even al te weten hoe het in elkaar zat. Dit bleek in grote lijnen te kloppen. Aan het eind weet de  al dacht ik al te weten hoe het in elkaar zat, en dit ook wel in grote lijnen bleek te kloppen en dit voor mij niet echt verrassend was. Maar aan het eind weet de schrijfster mij toch nog te verrassen met een mooie wending in het verhaal. Ook weet ze de twee verhaallijnen uit het heden en het verleden op een perfecte manier bij elkaar te brengen, knap gedaan!

Niemand mag de waarheid weten. Ik huiver bij de gedachte wat ze zouden denken. Als alleen ik het weet, is het misschien niet echt gebeurd…

 

 

 

Spanning: 2
Plot: 3
Leesplezier: 3
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 3
Psychologie: 4

Ik geef De sneeuwengel van Lulu Taylor 3,5 sterren.
Heidi

Leave a Reply

  • (not be published)