Titel: Rio Grande, Diego Martinez & Tara Linders (3)
Auteur: Nathalie Pagie
Uitgeverij: Boekerij
Publicatiedatum: 4 april 2018
304 pagina`s

Nathalie Pagie (1974) houdt er graag de vaart in. In 2013 debuteerde ze met de eigenzinnige thriller De Toneelclub en een jaar later verscheen haar tweede al: De Campus. Paradijsvogels was er in 2015, de bestseller Casa Familia in 2017 (winnaar Thrillzone Award!) en begin 2018 ziet Rio Grande het licht. Datzelfde tempo is voelbaar in Nathalie’s verhalen: die lezen als een trein. Met een vlotte pen, spannende verhaallijnen en personages die onder je huid kruipen, bezorgen haar boeken je een paar heerlijke leesuurtjes. Op vakantie of thuis, op papier of als ebook. De inspiratie haalt ze uit haar eigen leven. Veel van de beschreven locaties bezocht ze zelf. Daarnaast put ze uit haar grenzeloze fantasie.
Nathalie woont met haar man en twee kinderen in Breda.

Als blijkt dat haar voormalige collega Diego Martinez vermist wordt, twijfelt journaliste Tara Linders geen seconde. Ze moet naar Mexico, waar hij voor het laatst is gezien. Diego verbrak zijn relatie en verliet huis en haard om in Mexico, het thuisland van zijn vader, uit te zoeken wat hij nu echt wil: vrijheid en avontuur of een gesetteld gezinsleven. De eigenzinnige Tara mist haar partner in crime en grijpt zijn vermissing met beide handen aan om hem achterna te reizen.

Haar baas heeft aanvankelijk zijn bedenkingen – nergens sneuvelen er momenteel zo veel journalisten als in Mexico – maar stemt toch toe als hij kansen ziet voor een wereldwijde primeur. Op één voorwaarde: ze gaat niet alleen, de mysterieuze undercoveragent Jay zal haar vergezellen. Samen doorkruisen ze de binnenlanden van Mexico, waar het gevaar voortdurend op de loer ligt. Als een anonieme tip hen naar de beruchte motorbende Escorpiones leidt en Diego in levensgevaar blijkt te verkeren, wordt het pas echt bloedlink.

De achterflap vertelt al een heel verhaal en of je daar dan blij mee moet zijn is een vraag. De spanning wordt er wel enigszins door weggenomen,maar het verhaal krijgt toch al snel de vaart zodat je er niet al te lang bij stilstaat. De klopjacht wordt aangezet en vooraf heb je dan ook niet de illusie dat iedereen daadwerkelijk levend het boek gaat verlaten. Want waar een motorbende is vallen doden, toch?

Iedereen heeft lijken in de kast, dat doet er hier niet toe. 

Nathalie Pagie windt er geen doekjes om en gaat met volle vaart aan de slag.Tara is een doorgewinterd personage voor haar en dat is te merken. De voelsprieten staan op scherp. Toch ontbreekt er iets in het verhaal want als dit deel drie is van het journalisten duo Tara en Diego heerst er niet echt de sfeer dat deze twee mensen al daadwerkelijk zoveel samen hebben meegemaakt.

Het verhaal is erg druk doordat er veel zaken besproken moeten worden en zo lijkt het wel dat alles net te nonchalant wordt neergezet. Acties worden snel afgehandeld en verder losgelaten dus diepgang in het verhaal ontbreekthierdoor.

Hoe het verhaal afloopt heb je ook al vrij snel in de gaten dus een verrassend plot is niet aanwezig.Toch geniet je van de stijl die ze weet over te brengen met een vlot goed lopend verhaal.Wie weet wat ze nog in petto heeft voor haar volgende boek.

Ik geef Rio Grande 3,5 sterren.

Danielle

Ik ben Alexander, bouwjaar 1973. Ik lees graag thrillers en fantasyboeken. Zelf schrijf ik korte verhalen, doe mee aan schrijfwedstrijden en werk aan mijn eigen boek. Ook ben ik bouwkundig tekenaar bij een aannemer en hou ik van Formule 1 en wielrennen.

Leave a Reply

  • (not be published)