Titel: De hitte van de hel
Auteur: Gard Sveen
Serie: Tommy Bergmann deel 2
Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers
Publicatiedatum: November 2016
Aantal bladzijdes: 368

Cover Een mooie, duistere en onheilspellende cover, de donkere kleuren zorgen voor een onbehaaglijk gevoel. Ik zou het boek zeker oppakken op basis van de cover. Het plaatje op zich is een beetje nietszeggend.

Auteur
Gard Sveen
is een Noorse auteur. Hij is werkzaam als adviseur bij het ministerie van Defensie in Noorwegen. Zijn debuut De doden hebben geen verhaal verscheen in Nederland in 2015 en is het eerste deel met Tommy Bergmann in de hoofdrol. Voor zijn debuut ontving hij de prijs voor beste Noorse thriller, de Gouden Revolver en voor de beste Scandinavische thriller van het jaar, de Glazen Sleutel. Ook mocht hij voor het beste Noorse thrillerdebuut de Maurits Hansen Award in ontvangst nemen.

Achterflap
Als inspecteur Tommy Bergmann een zwaargewonde prostituee aantreft in een appartement in Oslo, voert zijn herinnering hem terug naar een zaak tijdens zijn beginjaren bij de politie. De verwondingen van de jonge vrouw lijken namelijk verontrustend veel op die van de slachtoffers van seriemoordenaar Anders Rask, een onderwijzer die in de jaren tachtig dood en verderf zaaide. Rask zit echter opgesloten in een van de zwaarst bewaakte tbs-klinieken van het land en kan dus de dader niet zijn. De moeder van een van de vermoorde meisjes leest in de krant over de zaak van de prostituee. Ze is er zeker van dat Rask, haar dochters toenmalige onderwijzer, ten onrechte veroordeeld is, en ze weet wie de echte dader is… De hitte van de hel is het los te lezen tweede deel in de serie over de Oslose inspecteur Tommy Bergmann. Een duistere thriller die je meesleurt in iemands waanzin – maar is het die van het slachtoffer… of van de dader?

Mijn mening

Maar wees om mij niet bevreesd, mijn vriend, want ik heb de hel open al zien liggen.

Een wat rare opening van het boek, dit zet je gelijk aan het denken of het een typefoutje is of dat het zo juist de bedoeling is. Wanneer je het einde van het boek hebt bereikt snap je waar deze openingszin over gaat. In dit tweede deel met Tommy Bergmann krijgen we te maken met een aantal bizarre zaken. Tommy lijkt zelf niet helemaal stabiel te zijn in zijn emoties en af en toe krijg je het gevoel dat hij de plank helemaal misslaat. Hierdoor is hij een mysterieus personage en was ik erg benieuwd wat zijn inbreng in het verhaal was. Mooi uitgewerkt, geen standaard personage. Overige personages zijn ook meer dan voldoende uitgewerkt en zetten je regelmatig op het verkeerde spoor. Door de beschrijvingen van de omgeving heb je het idee zelf in Noorwegen te staan en lopen. Op besneeuwde bergen en in de vrieskou. Een heerlijk boek voor deze tijd van het jaar dus!

Never let facts ruin a good story.

De spanning wordt goed opgebouwd en na een korte inleiding over het verleden en de vondst van een meisje, word je meegenomen in een bijzonder goed uitgewerkt verhaal. Het verhaal is in meerdere delen opgedeeld en is misschien niet op alle punten super spannend, maar je wilt toch door blijven lezen. Het einde is verrassend en heel open, wat veel ruimte overlaat voor een vervolg. Sveen heeft een prettige, vlotte, beschrijvende schrijfstijl waardoor je je goed in kunt leven in het verhaal. Het enige minpunt in die Scandinavische thrillers blijf ik toch de persoonsnamen en straatnamen vinden. Niet uit te spreken! Maar goed, als dat één van de weinig minpunten is mogen we niet klagen denk ik.

Sveen heeft mij verrast met deze thriller, ondanks dat het een tweede deel is had ik niet het gevoel heel veel gemist te hebben. Het leven van Tommy is niet over rozen verlopen en dat doet het nog steeds niet. Ik ben na het lezen van deze spannende Scandinavische thriller erg benieuwd wat Tommy in het vervolg voor ons in gedachten heeft. Dat het verhaal nog niet klaar is, is één ding wat zeker is. Dus kom maar door met deel drie!

Spanning: 4
Plot: 4
Leesplezier: 3,5
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

Een hele mooie 4 sterren voor De hitte van de hel van Gard Sveen.

Amanda

 

Leave a Reply

  • (not be published)