Titel: Paper Towns (Engelse versie)
Auteur: John Green
305 pagina’s
Speak (Penguin Group)

Margo always loved mysteries. And in everything that came afterward, I could never stop thinking that maybe she loved mysteries so much that she became one.

Quentin Jacobsen is al zolang hij zich kan herinneren heimelijk verliefd op zijn buurmeisje, Margo Roth Spiegelman. Op een avond klimt ze door het raam zijn slaapkamer binnen en verzoekt hem met haar mee te gaan: ze heeft een lijstje met elf wraakacties af te werken en ze heeft daarbij zijn hulp nodig. Zonder na te hoeven denken stemt hij in.

Als Q de volgende dag op school komt, is Margo er niet. En de dag erna ook niet. Ze blijkt (weer) te zijn weggelopen.

Q komt erachter dat ze aanwijzingen heeft achtergelaten….’broodkruimels’ en ze zijn bedoeld voor hem. Samen met zijn vrienden gaat hij op zoek…op zoek naar het mysterie dat Margo Roth Spiegelman heet. Wie is zij nou eigenlijk?

Nothing ever happens the way you imagine it will. But then again, if you never imagine, nothing ever happens at all.

Van John Green heb ik tot nu alleen The fault in our stars gelezen. Een prachtig boek vond ik dat. John Green is een meester in het vertellen van een verhaal dat op het eerste gezicht wellicht eenvoudig lijkt, maar uiteindelijk meerdere lagen heeft en je stof tot nadenken geeft.

Quentin ‘Q’ Jacobsen is een alledaagse jongen en met zijn vrienden Radar en Ben kabbelt hij rustig door de middelbare school heen. Hij heeft zijn toekomst al aardig voor ogen. School af maken, studeren, een goede baan vinden, trouwen, kinderen.

Hij aanbidt zijn overbuurmeisje Margo Roth Spiegelman al jaren van een afstandje. Als kinderen trokken ze veel met elkaar op, maar dat veranderde op een dag…de dag waarop ze (als 9-jarigen) samen het dode lichaam van een man vinden in de speeltuin. Q is daar niet zo van onder de indruk ‘it’s all very dramatic and everything, but so what? I didn’t know the guy.’, maar het maakt grote indruk op Margo en het is daarna niet meer hetzelfde tussen hen. Dat maakt voor de gevoelens van Q niet uit, die worden alleen maar sterker.

Op een avond klimt ze door zijn raam en ze vraagt hem mee te gaan om een lijstje met wraakacties af te werken. Hij twijfelt, maar wil zich uiteindelijk niet laten kennen en gaat mee. Hij heeft de tijd van zijn leven en hij heeft het gevoel dat hij en Margo dichter tot elkaar zijn gekomen.
De volgende ochtend is ze niet op school. De dag erna ook niet. En de dag daarna ook niet…

Q ontdekt aanwijzingen die door Margo zijn achtergelaten en samen met Ben en Radar gaat hij op zoek. Op zoek naar antwoorden. Waar is Margo naartoe gegaan? Wie is Margo eigenlijk? Is zij daadwerkelijk de persoon waar Q al jaren verliefd op is of is hij verliefd op de Margo die hij in zijn hoofd gecreëerd heeft? ‘….it made me think about all the ways I’d seen and mis-seen Margo.

Een zoektocht begint. Niet alleen een zoektocht naar Margo, maar Q ontdekt en leert ook veel over zichzelf, over zijn vrienden en zijn ideeën over vriendschap. Een lieve, aandoenlijke, voorzichtige jongen die gedurende de zoektocht een behoorlijke les leert. Dat je mensen in hun waarde moet laten, ze accepteren zoals ze zijn. Een ideaalbeeld dat je van iemand in je hoofd hebt gevormd, is niet iets waar je die persoon op mag afrekenen als hij of zij daar niet aan blijkt te voldoen.

Ik heb met volle teugen genoten van dit boek, ik ging zitten en aan het eind van de dag was het uit, heerlijk! Ik heb niet alleen genoten van de mooie zinnen, maar op momenten ook in een deuk gelegen. De humor is soms heel subtiel, licht sarcastisch en op een ander moment werd een tafereel op een dusdanig hilarische manier beschreven dat ik het gewoon voor me zag. Geweldig. Op een prachtige manier gaat het verhaal mee met de gevoelens van Quentin qua vaart, qua spanning, qua emotie. Heel erg goed gedaan. Ik ben fan van John Green, echt waar. Paper Towns was genieten, een absolute aanrader!

5 sterren

Miriam

Leave a Reply

  • (not be published)