Titel: De buren van nr 9 
Auteur: Felicity Everett
Uitgeverij: HarperCollins
Publicatiedatum: 24 juli 2018
338 pagina`s
Recensie: Danielle

Felicity Everett groeide op in Manchester en volgde de Sussex University. Haar vroege carrière startte als kinderuitgeverij en freelanceschrijfster. Ze schreef meer dan vijfentwintig boeken van kinderfictie en non-fictie. In 2011 verscheen Felicity’s debuut volwassen roman The Story of Us. Ze heeft vier jaar in Australië gewoond waarna ze nu weer terug is en woont momenteel in Gloucestershire.

Sara en Neil hebben sinds kort nieuwe buren: Gavin en Lou zijn artistiek, hip en sexy. In vergelijking met hen voelt Sara zich maar gewoontjes. Sara is dan ook gevleid wanneer Lou en Gavin haar erg lijken te mogen. Binnen de kortste keren zijn de twee stelletjes soulmates en volgen er veel gezellige avonden, flessen wijn, verhalen en geheimen.
Hoe meer tijd Sara met Lou en Gavin doorbrengt, hoe meer behoefte ze heeft aan veranderingen in haar eigen leven. Maar die veranderingen hebben een prijs… Al snel vragen de buren dingen die ze eigenlijk niet zouden mogen vragen – met verschrikkelijke gevolgen voor hen allemaal.

Door de zin ‘maar de veranderingen hebben een prijs’ op de achterflap was ik wel nieuwsgierig wat dat dan zou betekenen.
De nieuwe buren worden aan elkaar voorgesteld en het verhaal gaat beginnen. Al snel is het een van de hak op de tak-verhaal en is de vraag wat de schrijfster nu daadwerkelijk duidelijk wil maken.

Sara is erg bedreven in het vol aandacht gericht zijn op wat de buren al dan wel/niet doen maar ondertussen voelt ze haar frustratie ook groeien omdat ze zich toch niet helemaal kan vinden in de levensstijl van de buren. Zelf is ze te naïef en goedgelovig om daar dan ook afstand van te nemen en blijft ze zich vastbijten in de positiviteit en creativiteit van de buren.

Ze wist dat ze niet echt gelukkig kon zijn, want van geluk was je je niet bewust, en dat was ze zich nu wel.

Maar hoe Felicity ook probeert er een verhaal van te maken, loopt het gewoon voor geen meter. Nog steeds hopende dat er iets spannends gaat gebeuren, lees je het boek toch uit. Waarna je vervolgens een afgezaagd einde krijgt dat ook nog eens onafgewerkt blijft.
De personages boeien helemaal niet en de kinderen worden op een trieste manier weergegeven. Daar voel je dan misschien iets van medelijden voor, ware het niet dat ook deze op een irritante manier neergezet worden.

Of Felicity ooit het genre ‘thriller’ onder de knie gaat krijgen weet ik niet, maar er is in ieder geval nog een lange weg te gaan.

Ik geef De buren van nr. 9 2 sterren.

Danielle

Leave a Reply

  • (not be published)