Titel: De verloren dochter 
Auteur: Morgan Jones
Uitgeverij: De Fontein
Publicatiedatum: juni 2018
Aantal bladzijdes: 436 (ebook)
Recensie: Brenda

Cover
De cover spreekt al voor zich. Een gedeelte van een gezicht van een vrouw en in het groot staat de titel De verloren dochter. Het gebruik van donkere kleuren vind ik wel bij het onderwerp van dit verhaal passen.

Auteur
Morgan Jones is een pseudoniem van een bekende Britse auteur. Hij woont en werkt in Londen. Met De verloren dochter schreef hij een thriller bovenop de gruwelen van het nieuws.

Achterflap
Abraham Mounirs nachtmerrie wordt bewaarheid als zijn geradicaliseerde 17-jarige dochter Sofia naar het kalifaat in Syrië afreist. Zal hij haar ooit nog terugzien? Hij zet alles op alles om haar te vinden, zelfs wanneer dat betekent dat hij als terrorist te boek komt te staan. Sofia bouwt haar leven binnen het kalifaat op, trouw aan IS. Wanneer zij de gruwelen en indoctrinatie doorziet en wil vluchten, lijkt dat onmogelijk. Wist ze maar dat haar vader onderweg is…

Mijn mening
De afgelopen jaren horen en lezen we veel over de IS. De aanslagen en de mensen die radicaliseren. Zelf begrijp ik niet wat er in iemand omgaat die zelf naar het kalifaat in Syrië afreist om daar het idee te hebben dat je daar nodig bent om God/Allah te dienen.
En dan komt er een boek uit met dit onderwerp en dan ook nog een jonge meid van 17 jaar die bij haar vader wegloopt om zich aan te sluiten bij de IS in Syrië.

Abraham en Sofia wonen in Londen. Abraham merkte al wel dat zijn dochter Sofia zich van hem vervreemde. Hij leek haar niet meer te begrijpen en te kunnen volgen. Af en toe denkt hij dat het hoort bij de leeftijd totdat op een dag de politie langskomt met de mededeling dat zijn dochter is vertrokken naar Syrië. Ze vragen hem of hij er wat vanaf wist, want er zou een kans kunnen bestaan dat Abraham ook die gedachten zou hebben.

Gods vloek zal komen over de onrechtvaardigen die de mensen afleiden van Gods weg.

Het verhaal wordt verteld vanuit de vader Abraham en dochter Sofia. Zo lees je de machteloosheid van de vader als hij hoort dat zijn dochter weg is, de vragen aan zichzelf stelt of hij haar ooit nog zal zien en daarna de kracht als hij besluit om erachteraan te gaan.
Bij Sofia lees je juist haar beweegredenen waarom ze is vertrokken, waarom ze zich in Syrië wilt vestigen en ook wat ze denkt te gaan doen.
Door het gehele verhaal is er een bepaalde spanning te voelen. De tocht van Abraham en de strijders die achter hem aan zitten. En bij Sofia gaat het ook niet zo zoals ze zelf had gedacht en daar voel je ook de spanning zitten.

Het was zo moeilijk om vader te zijn. Je maakte duizend fouten, waardoor dat smalle lijntje steeds smaller werd en onzichtbaar; het ergste was dat het zo lang duurde voor je het merkte: je kon jarenlang dwalen, op de verkeerde weg zitten, en niemand die het je vertelde, je had geen idee, je dacht dat je het lijntje nog steeds volgde.

Tijdens het lezen hoop je dat Abraham zijn dochter zal vinden en dan hoop je dat het hem gaat lukken om haar over te halen om mee terug te gaan naar Londen, maar ze zeggen ook dat niemand levend het kalifaat uitkomt als ze op de vlucht zouden gaan.
In het begin moest ik wel wennen aan de schrijfstijl en had ik het idee dat het verhaal wat voortkabbelde, maar later zat ik er echt helemaal in.

Wie een mens doodt, het waren alsof hij het gehele mensdom had gedood, en voor hem die iemand het leven schenkt, alsof hij aan het gehele mensdom het leven heeft geschonken.

Na het lezen laat dit verhaal je niet los. Is dit wel een thriller of is dit gewoon een waargebeurd verhaal? Het is zo geloofwaardig geschreven dat je haast gelooft dat de auteur dit zelf heeft meegemaakt. Morgan Jones is een journalist en dat zal het antwoord zijn dat hij veel weet over hoe het er daaraantoe gaat. Tijdens het lezen hoop je ook dat dit echt niet in het echt gebeurd, maar ik ben bang dat er heel veel waarheid in zit en dat deze gruwelheden de mensen echt moeten ondergaan.
Na het lezen ben ik ook zeker opgelucht dat ik mag leven in dit kleine kikkerlandje dat Nederland heet en dat wij als vrouwen vrij mogen leven.

Spanning: 4
Plot: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 3,5
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

De verloren dochter krijgt van mij 4 sterren.

Brenda

Leave a Reply

  • (not be published)