Titel: Wie zint op wraak 
Auteur: Bo Svernström
Uitgever: Harper Collins
Verschijningsdatum: september 2018
Blz.: 448
Recensie: Bianca

Over de auteur:
Bo Svernström (1964) heeft een PhD in Zweedse literatuur en heeft zelf lang voor Aftonbladet geschreven, een van de belangrijkste kranten van Zweden. Wie zint op wraak is Svernströms debuut. Hij woont in Stockholm en werkt daar aan het tweede boek van de serie.

Achterflap:
In de buurt van Stockholm wordt in een schuur een naakte man gevonden, op brute wijze vermoord. Maar als de politie arriveert, doet die een nog veel macabere ontdekking: de man leeft nog.

Politiecommissaris Carl Edson is al lang niet meer de vurige detective die hij ooit was, maar de wreedheid van deze zaak raakt bij hem een gevoelige snaar. Hij bijt zich erin vast, net als de gedreven onderzoeksjournaliste Alexandra Bengtsson, die steeds als eerste over de zaak bericht in de Zweedse krant Aftonbladet. Het slachtoffer blijkt een beruchte crimineel met veel vijanden te zijn.

Maar wat aanvankelijk een zaak van de onderwereld lijkt, ontwikkelt zich langzaam tot iets wat veel gecompliceerder blijkt. Edson en Bengtsson raken verstrikt in een web van intriges en komen opeens zelf gevaarlijk dicht in het middelpunt te staan. Wie is nu het echte slachtoffer en wie de dader?

Mijn mening:
Wie zint op wraak is het debuut van een topschrijver, dat durf ik na het lezen van dit boek wel direct te beweren. Een verhaal wat je gelijk in zijn greep houdt en niet meer loslaat. Het eerste slachtoffer is op bizar gruwelijke wijze vermoord.

Het meest opmerkelijke aan het lijk afgezien van het feit dat het tegen de muur van een schuur was gespijkerd – was dat het geen genitaliën had.

Carl Edson, inspecteur, moet met zijn team op jacht naar een sadistische moordenaar. Wanneer er een volgend slachtoffer valt breekt zo ongeveer de hel los. Onderzoeksjournaliste Alexandra Bengtsson is erop gebrand steeds als eerste het nieuws voor de krant waar ze voor werkt, Aftonbladet, naar buiten te kunnen brengen, ze gaat ver om aan haar informatie te komen.
De manier waarop de moorden plaats vinden zijn gruwelijk om te lezen, de slachtoffers lijden helse pijnen. Je voelt dat er iemand op wraak uit is, de wraakgevoelens zijn zo sterk dat er geen sprake meer is van menselijkheid.

Ieder personage is verdacht en de lezer moet hard werken om de plot te ontrafelen. Waar in het eerste deel heel veel gebeurt en er veel namen voorbijkomen, is het tweede gedeelte weer van een hele andere orde.

Halverwege het verhaal wordt er een schokkende onthulling gedaan, er wordt een ontknoping weggegeven waarna je je afvraagt of de rest van het verhaal dan nog wel spannend is? Nou dat is het zeker, het psychologische gedeelte is in het tweede gedeelte subliem vormgegeven. Niets is wat het lijkt, kleine aanwijzingen zetten je aan het denken maar Svernström heeft er echt heel goed over nagedacht. Je voelt een adder onder het gras maar kunt de zere vinger er maar niet op leggen, echt mega goed gedaan.
Er is door Svernström een mooi evenwicht gecreëerd tussen gruwelijke spanning en psychologische oorlogsvoering.

Zodra het boek uit is vallen de hints die tot de ontknoping leiden perfect op zijn plaats.
De schrijfstijl van Svernström is inlevend wat betreft de personages waar het allemaal om draait. De beschrijvingen van gedachten en belevingen zijn subliem te noemen. Tevens kan hij moorden zo gruwelijk beschrijven dat je tijdens het lezen van deze scenes beter even niks kunt eten. Hij weet van het begin tot het eind de vaart erin te houden.
Wanneer daadwerkelijk de ontknoping plaatsvindt, vallen de laatste moeilijke puzzelstukjes mooi op zijn plaats. Waar ik nog een mooie persoonlijke quote wilde plaatsen laat ik deze weg omdat dit achteraf een perfecte hint leek te zijn, echt geweldig gedaan.

Wie zint op wraak is een spannend en luguber debuut met een flinke dosis psychologische diepgang.

Originaliteit: 5
Schrijfstijl: 5
Leesplezier: 5
Spanning: 5
Psychologie: 5
Plot: 5

Ik geef Wie zint op wraak dik verdiend 5 sterren.

Bianca

Leave a Reply

  • (not be published)