Titel: Geloof me
Auteur: Sophie McKenzie
Uitgeverij: De Fontein
Publicatiedatum: augustus 2019
Aantal bladzijdes: 384
Recensie: Amanda

Auteur
Sophie McKenzie woont en werkt in Londen (Engeland). Haar debuut Vermist won bijna elke juryprijs in Engeland en was twee keer genomineerd voor de Carnegie Medal. Met Vermist won Sophie zelfs een Japanse prijs, namelijk de Sakura Medal Award!
Wanneer Sophie McKenzie niet schrijft, gaat ze graag op bezoek bij vrienden of voetbalt ze met haar zoontje.

Achterflap
Het leven van Carey staat op zijn kop wanneer haar beste vriendin Amelia doodsbedreigingen krijgt. Volgens de politie komen de dreigberichten namelijk van háár laptop. Dat zou ze Amelia toch never nooit aandoen?! Waarom gelooft de politie haar niet? Het ergste is nog dat Amelia haar niet meer wil zien.
Wanneer Amelia plotseling verdwijnt, wijst iedereen meteen naar Carey. In paniek slaat ze op de vlucht. Kan Carey de dader ontmaskeren voor het te laat is?

Mijn mening

Vriendschap is belangrijk. Toch? Trouw zijn. Eerlijk zijn. Er voor elkaar zijn. Dat is wat er echt toe doet. Dat dacht ik in elk geval.

In Geloof me maken we kennis met de puberende Carey en haar vriendin Amelia. Na een aantal vervelende Nattersnap-berichten waarbij Amelia wordt bedreigd, komt de politie ineens bij Carey uit. Volgens de politie zou zij deze berichten hebben gestuurd. Niemand gelooft Carey als ze blijft beweren dat dit niet waar is. Het gaat op den duur van kwaad tot erger. En nog gelooft niemand haar, zelfs haar eigen moeder niet. Tot ze ineens vanuit onverwachte hoek een medestander vindt: haar zus.

Het leek mij een erg leuk boek, maar tijdens het lezen heb ik mij enorm zitten ergeren. Wat ongeloofwaardig! Het verhaal an sich is best prima, het idee erachter, bedreigingen, puberende jongeren en het hedendaagse thema social media en pesten via dit medium, helemaal prima. Maar de uitwerking laat toch echt wel het nodige te wensen over. Carey is eigenlijk ronduit gezegd dom. De manier waarop zij omgaat met alles wat er gebeurt, zo ontzettend naïef. Nu weet ik wel dat pubers erg naïef kunnen zijn, maar dit overtrof echt alles. Jammer, want het verhaal heeft zeker veel potentie.

Verder heeft McKenzie wel een eenvoudige en vlotte schrijfstijl, past goed bij het Young Adult genre. De ontknoping van het verhaal bleek uiteindelijk toch anders dan ik verwacht had, al was het wat vergezocht misschien, maar dat maakte dat het toch nog enigszins een verrassend einde werd.

Spanning: 2,5
Plot: 2
Leesplezier: 2,5
Schrijfstijl: 3
Originaliteit: 3,5
Psychologie: 2,5

Hiermee kom ik helaas niet hoger uit dan 2,5 ster voor Geloof me.

Amanda

Leave a Reply

  • (not be published)