Titel: Huidpijn
Auteur: Saskia Noort
Uitgeverij: ambo | anthos
Publicatiedatum: 5 juli 2016
Aantal bladzijdes: 288

Cover
Huidpijn valt op met een volledig roze cover en randen. Net onder het midden is een cirkeluitsnede gemaakt waardoor een oog aan de binnenkant naar buiten kijkt. Ik houd wel van deze vormgeving; een beetje apart en meer design dan boeken gewoonlijk zijn. Dat zegt natuurlijk niks over de inhoud, maar de cover is in elk geval al geslaagd.  

Auteur
Saskia Noort (1967) is schrijfster en columniste. Van haar thrillers werden tot nu toe meer dan 2,7 miljoen exemplaren verkocht. Haar werk verschijnt in vijftien landen en is bewerkt voor televisie, film en theater. Ze is door het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs geëerd met de Meesterprijs voor haar gehele oeuvre.  

Achterflap/samenvatting
Huidpijn is Noorts gevoeligste thriller tot nu toe, waarin ze opnieuw bevestigt als geen ander een scherp oog te hebben voor de tijdsgeest. Tijdelijk is Huidpijn verkrijgbaar als unieke Limited edition met roze op snee.  

Ieder mens heeft een duistere kant. Zo ook Anne, Nederlands populairste televisiepresentatrice en journaliste. Als ze haar grote liefde en daarmee haar droom dreigt te verliezen, en het verdriet hierover breed wordt uitgemeten in de pers, moet ze alles op alles zetten om niet ook nog door haar vrienden, familie en eigen verstand in de steek gelaten te worden.  

Mijn mening
Huidpijn gaat over een wanhopige kinderwens en de duistere kant die ieder mens heeft – de een iets meer dan de ander. Als lezer voel je de verbijstering en verontwaardiging van hoofdpersoon Anne meteen wanneer haar al in het begin van het boek de kans om zwanger te worden wreed wordt ontzegd. De manier waarop ze vervolgens tegen haar partner aanhangt, is aan de andere kant best ergerlijk en het constante rondgaan in cirkeltjes (ik haat hem, ik hou van hem, ik kan hem niet verliezen, ik wil een kind van hem!) een beetje verwarrend. Het is een effectief middel om te laten zien hoe Anne in elkaar steekt en wat haar beweegt en maakt duidelijk dat ze niet de meest betrouwbare verteller is.
Voeg daar nog vreemde keuzes, een verdwijning en een zus die uit het niets opduikt aan toe – aan ingrediënten ontbreekt het Huidpijn niet. Aan diepgang wel een beetje. Bij veel wat Anne meemaakt kon ik me dan ook niet echt inleven.  

Dit is het tweede boek dat ik lees voor de NS kernjury en net als bij Thomas Dekker – Mijn Strijd kon ook dit boek me niet echt overtuigen, wat naar mijn idee (wederom) komt doordat het niet echt mijn boek is. Een lekker simpel boek voor ‘even tussendoor’, zeker, maar wat mij betreft niet de winnaar van de NS Publieksprijs.  

De eindscore: 

Spanning: 3.5
Plot: 3.5
Leesplezier: 3.5
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 3.5

Huidpijn krijgt van mij 3.5 sterren. 

~Yfke Brandhout

Stemmen kan nog via nspublieksprijs.nl

 

 

Leave a Reply

  • (not be published)